Aşk hikayeleri sevgi hikayeleri ask hikayeleri duygusal hikayeler özlem hikaye

Menü

	Anasayfa
	Sohbet
	isimler sözlüğü
	Aşk - Sevgi
	Süper Oyunlar yeni!
	Bayanlara Özel
	Aşk Şiirleri
	Kadın
	Ev - Dekor
	Aşk Hikayeleri
	Burçlar
	Bilgisayar
	Sağlık
	Tatil
	Yemek - Tarifleri
	Evlilik
	Sinema
	Komik - Mizah
	Rüya Tabirleri
	Güzel Sözler
	Hazır Mesajlar
	İlişkiler
	Taktikler
	Erotizm - Cinsellik
	E-kart
	Şarkı Sözleri

	Tc kimlik no
	Yeni türk lirası
	Vergi kimlik no
	Vergi bilgileri
	Telefon 118
	Telefon fatura
	Milli piyango
	Posta kodu

Uyuzmusun?

	Anasayfa yap
	Favorilerinize ekleyin
	İletişim
	Reklam - Link Değişim

Bedava.cc

Rüya tabirleri

Birstar.com

Aşk hikayeleri

Yavaş yavaş tükeniyorum, kayboluyorum. Sürekli eksilen bir şeyler var yüreğimde.

Anlatamadığım bir şeyler. Milyonlarca insan arasında, onlarca arkadaşımın arasında yalnızlığı yaşıyorum. Her şey ama her şey bir yalandan ibaretmiş; baki kalan dostluklar bile yalanmış. Sevdaların, dostlukların nice sevgilerin üstüne yazılmış bütün şiirler ve öykülerde yalanmış. Tıpkı yaşadığımız hayatın yalan olması gibi... Verilen sözler, dile getirilen yeminler, akıtılan gözyaşları hepsi kocaman bir yalandan, kocaman bir aldanıştan ibaretmiş.

Yıllar geçtikçe hayatı öğreniyorum, hayatı öğrendikçe zamanla birlikte bende kopuyorum hayattan. Bizler nice umutlarla gözümüzü açtık yaşam denilen bilmeceye. Çocukluğumuzda oyunlardı bizim için varolan tek şey. Kırgınlıklarımız olmazdı o çağlarımızda, unuturduk yapılanları. Zaten yapılanlarda oyunlarda usulca yürüttüğümüz küçücük hileleri geçmezdi. Büyüdükçe kırgınlıklarımız oldu insanlara karşı, hem de hiç bitmeyen kırgınlıklarımız. Hatırladıkça içimizi acıtan, unutmak istedikçe beynimize şimşek gibi çakılan incitilmelerimiz oldu. Yinede güvenimizi yitirmedik insanlara karşı; nede olsa her insanın aynı olmayacağı fikri yerleşmişti yüreğimize.

Darbeleri yedikçe, verdiğimiz değerin yarısını alamadığımızı görünce , arkamızdan aklımıza gelemeyecek dolaplar çevrildiğini görünce, güven denilen olguyu kaybettik. Ve içimizde varolan sevgiyi vermeye korktuk, incitilmemek, bu hayattan kopmamak adına. Dostlarımızı sevdalarımızı hatırlamak istemedik, hatırladıkça içimizin ezildiğini biliyorduk, keşkeleri bir daha yaşamamak adına sırt çevirdik sevdiklerimize. Hayattan anladığımız tek şey bu hayata yalnız geldiğimiz ve yalnız gideceğimiz...

. . .

Bu Sayfayı Sevdiklerinize Göndermek için tıklayın

Tüm yazılar - Geri Dön

Uyuzum.com - Kaşıntısı tutanların sitesidir.